ഉറക്കം വരാത്തവർ

ഉറക്കം വരാത്തവർ

വികാരം കൊണ്ട് വീർപ്പ് മുട്ടിയ
പ്രണയം  ഉറക്കം വരാതെ
  തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും
  
തണുത്തുറഞ്ഞ  കാമം
  പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക്
ഒന്നുകൂടെ ചുരുണ്ട്  
കൂർക്കം വലിച്ചു

ഉടലിളക്കങ്ങളിളുടെ
  താള  മേളങ്ങളിൽ
ഉരഗങ്ങളേ പോലെ
  വരിഞ്ഞ് മുറുകിയ
ഓർമ്മ്കൾക്കൊടുവിൽ 

ഗതകാല സ്മരണകളിലേക്ക്
  ഊളിയിട്ട   പ്രണയത്തിന്ന്
  മെയ്  വഴക്കങ്ങളുടെ
ഉയർച്ച  തായ്ച്ചകളിൽ
കിതപ്പിലൂർന്ന് വീണ
  വിയർപ്പു  തുള്ളികളുടെ
ദീർഘ നിശ്വാസങ്ങൾ


വിരസ  സുഷുപ്തിയുടെ
കൊക്കൂൺ  പൊട്ടിച്ച്
പ്രണയം പൂമ്പാറ്റയായി
മോഹങ്ങളുടെ ജാലകത്തിലൂടെ
പുറത്തെ നിലാവെളിച്ചതിന്റെ
  അനന്ത  സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്

വിശ്വാസത്തിന്റെ  സുരക്ഷയിൽ
പുതപ്പിനുള്ളിൽ   തണുത്ത്
ഉറങ്ങിപ്പോയ കാമം 
ഒന്നുകൂടെ കൂർക്കം വലിച്ചു,
മധുര  സ്വപ്നങ്ങൾ  അയവിറക്കി

വിടർന്ന് വരുന്ന   പൂക്കളെ
കൂമ്പിയ മൊട്ടുകളെ 
തൊട്ടും  തഴുകിയും
മെല്ലെ തലോടിയും 
  തിരികെ  വന്ന  പ്രണയം ,

വീണ്ടും ജാലകത്തിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങി
മെല്ലെ  പുതപ്പ് വലിച്ച്  നീക്കി 
സ്നേഹത്തിന്റെ കുറുനിരകളിലെ 
വിയർപ്പ്   തുടച്ച് 
തലോടി  അവളോടൊപ്പം  
പുതപ്പിനുള്ളിലേക്കൊരു
  നിശ്വാസമായ്  ഒരു വിശ്വാസമായ് 

സംതൃപ്തന്‍

സംതൃപ്തന്‍

എനിയ്ക്കിപ്പോള്‍
പൊരിവെയിലും  പേമാരിയും
   പേടിയില്ലാതായി
നല്ലൊരു വീടായി,

ഇളം കാറ്റകത്തെക്കും 
പുറത്തേക്കും  ഒഴുകാന്‍  
നല്ല  ജനലുകളായി,

കരിവീട്ടിയില്‍  മെനഞ്ഞ 
കൂറ്റന്‍ വാതിലുകളില്‍ 
ചിത്ര  പണികളായി , 

പുകയടിച്ചും  കണ്ണെരിഞ്ഞും
 ആരും കരയേണ്ട,
ചുമന്ന  ഗ്യാസ്  കുറ്റിയായി,

സീലിഗായും  അല്ലാതെയും
തിരിയാന്‍  പങ്കകളായി,
അലസ  നിമിഷങ്ങളെ 
ഉന്മത്തമാക്കാന്‍  ടിവിയായി ,

  ഐസുകട്ടകളും  പച്ചക്കറികളും
നിറച്ച  ഫ്രിഡ്ജ്ന്റെ
എന്തും തണുക്കുന്ന
ചെറു  മുരളലായി

വിയര്‍ക്കാതുറങ്ങാനും 
കുളിരാനും എ സിയായി,

ഇതിനെയെല്ലാം തീറ്റിപോറ്റാന്‍
കരണ്ടായി, കമ്പ്യൂട്ടറായി,

  ഇനിയും നല്ലൊരു
പരിസ്ഥിതി  പ്രേമിയാവണം...

കുരിശേ...

നിന്നെയും ചുമന്നീ
മലകയറി
ചോരവാർന്നിങ്ങനെ
കിടക്കുന്നതിനു മുമ്പേ
അറിയാമായിരുന്നു,

അവസാനം നീയും
എന്നെ പോലെ
എന്നെ പൂജിക്കുന്നവർക്ക്
ദിവ്യമാകുമെന്ന്.

എങ്കിലും നീയറിയുന്നുവോ
എന്നിലേക്കണയാനുള്ള
വഴിയായ് മാത്രമാണു
ഇന്നും നിന്നെ ലോകം
പൂജിക്കുന്നതെന്ന്.

ഇല്ല,

അറിവില്ലായ്മയുടെ
ഈ മരപലകയിലും
എന്റെ ചോരപാടുകൾ
വീഴ്ത്തി..

നീയെന്ന കുരിശിനെ
ഞാൻ കാലങ്ങാളോളം
ദിവ്യമാക്കിടാം.

നിയോഗം

ഗോപാലന്‍ മൂശാരി
ഒരു മൂശാരിയായിരുന്നു
ഇടയ്ക്ക് ആഞ്ഞു വലിയ്ക്കുന്ന
മുറി ബീഡിയ്ക്കും , പുകയ്ക്കും
ഇടയിലെ ജന്മ  നിയോഗം

ഒരു മരവിപ്പ് പൊലെ
 ശീല്‍ക്കാരമില്ലാതെ,
ഒരേ ഓടും  ചൂടും  ചേര്‍ത്ത്
പല  അളവുകളില്‍
  പല മൂശകളിലേക്ക്

 വടക്കേ മുറിയിലെ  ഇരുട്ടിലും,
ചില നേരങ്ങാളില്‍
അകാശത്തേക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചും
 കുഞ്ഞീവിയുടെ സ്വര്‍ഗ്ഗം കണ്ടും
വലിയ  വായുള്ള  കോളാമ്പി,

  സ്വര്‍ണ്ണ  പൂ മൊട്ടുപോലെ
നടുവില്‍ കൂമ്പിയടഞ്ഞ
മെലിഞ്ഞ  നിലവിളക്ക് 
രേവതിക്കുട്ടിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്‍
  താളവും പേറി ദിവസ്സവും
സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂമുഖത്തെയ്ക്ക്,

രാമേട്ടന്റെ  ദിനചര്യയുടെ
ഭാഗമായ  വാല്‍ കിണ്ടി
വാരസ്യാരുടെ കണ്ണുനീരും
പ്രാര്‍ത്ഥനയുമായി ഓട്ടുരുളി,


പല  രൂപങ്ങളായി
കൈമറിഞ്ഞ് കര്‍മ്മം തുടരാന്‍
ദ്വാരം വീണും,നിറം മങ്ങി
പഴകി നശിച്ചും വീണ്ടും

  മൂശാരിയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക്..

 ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാത്ത
മൂശാരിയുടെ നിര്‍വ്വികാരത
നേര്‍ത്തൊരു പുഞ്ചിരിയുമായി
അപ്പോളും വിശ്വകര്‍മ്മാവും.

ജാലകം

ജാലകം

സുന്ദരിപ്പെണ്ണേ
ഇഷ്ടപ്പെട്ട  നിനക്കു  മുന്നില്‍
കഷ്ടപ്പെട്ടു നേടിയ
യൂസര്‍  നെയിമുമായി
ഞാനിങ്ങനെ  എത്ര  നേരം

നഷ്ടപ്പെട്ട പാസ്സ് വേഡ്
നിന്നിലേക്ക്  കയറാന്‍
കാത്തിരിക്കും

ഒരു വൈറസ്സായി
നിന്നെ  അതിക്രമിക്കാനല്ലാ
ഇപ്പോളും  നിന്റെ
  ഹാര്‍ഡ്  ഡിസ്കില്‍
എന്റെ  സോഫ്റ്റ് വെയര്‍
തന്നെ   ആണോന്നറിയാന്‍
വേണ്ടി മാത്രം...

സ്വയം വിമര്‍ശനം

ആഗോള താപനഭീതിയില്‍
മുഴുകിയ മനസ്സ് പെട്ടന്ന് വംശീയ
രാഷ്ട്രീയകോലാഹലങ്ങളില്‍ പെട്ടുഴറി
കിടുംങ്ങി തലയിലോരായിരമഗ്നിപര്‍വ്വതം
പൊട്ടിചീറ്റി ലാവ ചെവിയിലൂടെ
പുറത്ത് വന്നപ്പോള്‍ കോന്തല തലപ്പു
കൊണ്ടത് തുടച്ച് ശല്യം ചെയ്തതിനാണ്
ഇന്നലെ ഞാനമ്മയെ തല്ലിയത്.

കുമ്പസാരം

കുമ്പസാരം

കണ്ണുനീർ  മാത്രം കുടിച്ചോരെന്നമ്മയ്ക്ക്
കണ്ണുനീർ  പിന്നെയും നൽകി
ഇച്ഛിച്ചതെല്ലാമൊരുക്കിയോരച്ഛന്നു
തുച്ഛമാം  സ്നേഹവും  നൽകി .
കഷ്ടപ്പെടാതെ  ഞാൻ  പോറ്റുന്നു മക്കളെ
അഷ്ടിക്ക്   പഞ്ഞമില്ലാതെ
മോഹപ്രതീക്ഷകൾ വെച്ചൂ  പുലർത്തുന്നു
ശിഷ്ടകാലം   സുഖിച്ചീടാൻ
എന്തുണ്ട് യോഗ്യതയെന്നോർത്ത് പോവുകിൽ
എൻ മനം  മെല്ലെ  പിടയ്ക്കും
എൻ  മനം മെല്ലെ  പിടയ്ക്കും .