Followers

Tuesday, April 30, 2013

ഒരു മെയ് മാസ വെയിലിൽ

ഒരു  മെയ് മാസ വെയിലിൽ

 അകലെ പ്രത്യാശയുടെ
മൃഗ  തൃഷ്ണ തീർത്ത്
തലയ്ക്കു മുകളിൽ 
ഉച്ചവെയിൽ

അപ്പോളും അവന്റെ  മനസ്സിൽ
ആരും  ചൂടാത്ത  
ചുവന്ന ഗുൽമോഹർ
 പൂക്കളായിരുന്നു

ഇത്രയൊക്കെ  നിറമുണ്ടായിട്ടും
ഇത്രപേർ  വാഴ്ത്തിയിട്ടും
എന്താവും   ആരും
ഗുൽമോഹർ  പൂക്കൾ 
മുടിയിൽ ചൂടാത്തത്

 പൊരിവെയിലിനെ 
അവഗണിച്ച് 
അപ്പോൾ  വന്നൊരു
ഇളം കാറ്റിൽ
ഗുൽമോഹർ  പൂക്കൾ 
അവന്റെ  ചെവിയിൽ
രഹസ്യം  പറഞ്ഞു

“ഇല്ല  കുമാരേട്ടാ
നമുക്കുമൊരു   കാലം വരും
എന്നെയും നിന്നെയും 
ലോകം  ആദരിക്കുന്ന
നമ്മൾ  എന്നും 
സ്വപ്നം കാണുന്ന
ഒരു  ദിവസം
അതുവരെ  നിശ്ശബ്ദമായി
ഈ കാലിറ്റലിഞ്ഞും
  വെയിലിലുരുകിയും
നമുക്ക് നമ്മുടെ
നിയോഗങ്ങളിൽ  വെന്തുരുകാം “

  അവനാവേശത്തോടെ
വീണ്ടും  ചുറ്റികയാഞ്ഞടിച്ചു
കരിമ്പാറക്കല്ലുകളിൽ 
തീപ്പൊരി  ചിതറി
ചുവന്ന  പൂക്കൾ
  അതുകണ്ടൂറിച്ചിരിച്ചു

1 comment:

  1. എനിക്ക്‌ മനസ്സിലായി അവര്‍ ഇതിലും ഹാനികരമായ കോമഡികള്‍ കേട്ട്‌ ചെവി തഴമ്പിച്ചിരിയ്ക്കുവാന്ന്

    ReplyDelete